Rezerwat "Wzgórze Joanny"

Rezerwat "Wzgórze Joanny"  położony na południe od drogi relacji Postolin-Świebodów w Gminie Milicz. Ochronie podlega wniesienie o powierzchni 24,57ha. Rezerwat utworzono na mocy Zarządzenia Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 21.04.1962 r. w celu zachowania wyspowego stanowiska buka (Fagus silvatica), na wschodniej granicy jego zasięgu oraz dla ochrony znalezisk prehistorycznych.

Na obszarze rezerwatu dominują gleby brunatne kwaśne, porośnięte lasem, który pod względem fitocenotycznym należy do czterech zespołów roślinnych. Najcenniejszym zbiorowiskiem jest żyzna buczyna niżowa (Melico-Fagetum) z udziałem buka, znacznym udziałem dęba bezszypułkowego (Quercus petrea) oraz graba (Carpinus betulus). Skąpą warstwę krzewów tworzy niemal wyłącznie podrost buka. Charakterystyczny aspekt wiosenny przejawia się licznym występowaniem marzanki wonnej (Galium odoratum) oraz rzadkiej miodunki ćmej (Pulmunaria obscura) i groszku wiosennego (Lathyrus vernus) a także traw: perłówki jednokwiatowej (Melica uniflora) oraz kostrzewy leśnej (Festuca altissima).

Kolejnym zespołem leśnym rezerwatu jest kwaśna buczyna niżowa (Luzulo pilosaeFagetum). Występuje tu, oprócz sztucznie wprowadzonej sosny, buk we wszystkich warstwach roślinności. W domieszce spotyka się dąb bezszypułkowy, jawor (Acer pseudoplatanus) oraz grab (Carpinus betulus) , czasami także świerka (Picea abies), który podobnie jak buka buduje drugie piętro lasu. Runo charakteryzuje się licznym występowaniem borówki czarnej (Vaccinum myrtylius), śmiałka pogiętego (Deschampsia flexuosa) oraz kosmatki owłosionej (Luzula pilosa). W miejscach prześwietlonych pojawia się trzcinnik piaskowy (Calamagrostis Epigeios), a w niektórych płatach orlica pospolita (pteridium aqulinum).

Powrót